Αυτή η μικρή αυλή είχε πνιγεί από δύο πολύ εύρωστα νυχτολούλουδα και έρπουσα βλάστηση μπλεγμένη με ξέρα πλέον βολβώδη και ζιζάνια.
Στο πλάι, ένα μεγάλο αλλά ευαίσθητο αλεξανδρινό υπό απειλή, ενώ από πάνω δεσπόζει μια παλιά και πυκνή λεμονιά με διάμετρο κόμης περί τα 4 μέτρα και ύψος που πλέον άγγιζε τα 5 μέτρα.
Ξεκινήσαμε κλαδεύοντας αυστηρά τα νυχτολούλουδα ώστε να υπάρχει ελευθερία κίνησης στο χώρο, περνώντας στην αφαίρεση των ζιζανίων αλλά και την αραίωση των έρποντων φυτών. Τέλος, καθαρίστηκε η λεμονιά από ξερά κλαδάκια και έγινε κλάδεμα των “λαίμαργων” βλαστών.











